sinopsis

ve bulutların dönüş hızında dans edelim.

Vapur yolculuklarının hatrı olmalı.

Sen yağmurda trençkotlu bir kadını tutup öpeceksen, ben ölmeliyim.

sen istersen sonu gelir

farklı rüyalar gibi.

Gelmelisin bence. Tutup gelmelisin, özel bir sebepten değil.

Öylesine gelemez mi insan?  Kalktım geldim demek için.

‘Canım ne var bunda’ gibi.

Canım hiçbir şey istemiyor. Yakında turuncu renkli bir kedi gelip hayatımdaki tüm dengeleri yeniden kuracak. Ona vereceğim isimden başka bir derdim yok bugünlerde. Erkek olsa Şems diyebilirdim, ama dişi bir kedi. Benim ırkımdan daha ileri bir medeniyeti temsil ediyor. Yine de isim vereceğim.

Beatrix, Venüs, Monet? Sizin de bir fikriniz varsa bana söyleyiniz.

Sonra bizi mutlu olduğumuza inandırdılar.

nasıl olacak?

Benliğimize sinen insanlar var. Kimyamıza uyan insanlar var. Uzaktan uzağa konuşmayıp anlaştığımız insanlar var. Tanımayıp kahramanlıklar kondurduğumuz insanlar var.

Kediler de böyle yapıyor mu, merakım o. 

Bir bahar temizliğinden sonra daha yüzümü yıkadım, dişlerimi fırçaladım, yattım. Daha ne yapayım bilmiyorum.Bir huzursuzluk… Eksik bir şey olmalı ki hayatımda, gökyüzü ciğerime doluyor. Kalbim de mi delik yoksa? Görmedikçe seni hatırlamıyorum.

-Şehiriçi otobüsler yaşlandı gide gele.

-Nasıl?

-Havayı diyorum, yağacak mı ne.

zaten kumrallara hep aşık olunur.

Belki de susmalıyız artık.

Toz toprak içinde kalmalıyız. Bisikletinin tekeri bütün tozu havaya kaldırmalı.  

Ve o sırada hemen arkandaki bulutu fark etmeliyim. Ben senin arkandaki bulutları hiç kaçırmıyorum. Günbegün çizebilirim resimlerinizi.

Evet böyle şeyler. Ellerimize karadut bulaşmalı. Ya da çilek.

Çilek zeminde bir sarmaşıktır. Bu yönden de benzeriz.

Islanmadık deme.

Aldatma kendini.

Şemsiye başka, saçakaltı başka.

“yağmurdan sonra eve dönemiyordu”

“Günler, düşlerin arasını dolduran boşluklardan başka bir şey değildi.”